Open Mic z Hajsem Listopad

stolica

Ok, wjeżdżam z kolejnym open Miciem z Hajsem. Mały klimatyczny lokal, w pobliżu Rynku Głównego w Krakowie. Sześciu komików, którzy tłuką się na żarty w systemie luźno zaadaptowanym z bitw slamowych. Kto wystąpi? Już piszę. Kanadę będzie dumnie reprezentował Konrad Piwowarczyk, który regularnie daje czadu na angielskojęzycznych imprezach Kraków Standup Comedy. W imieniu Comedy Lab – Laboratorium komedii wystąpi młody architekt Tomek Giefert. Z Warszawy przyjeżdża do nas Pan Wołodyjowski polskiego stand-upu (te wąsy…) – Andrzej Sosnowski. Na wachę z Częstochowy do Krakowa z kolei już zbiera Łukasz Sojda. Skład uzupełniają Michał Kowalów, który ma dziwne fazy z łabędziami oraz Michał Świątek, który organizuje najlepsze w mieście imprezy literackie (znaczy nigdy nie byłem, ale tak słyszałem…)

Wydarzenie na Facebooku. Czytaj dalej Open Mic z Hajsem Listopad

Stand-up Kraków w Dąbrowie Górniczej

standup w dąbrowie górniczej

Standup w Dąbrowie Górniczej – Przed Występem

Komitywa to jeden z tych pubów. Idziesz przez osiedle i nie spodziewasz się właściwie niczego oprócz wpierdolu. A tutaj okazuje się, że pomiędzy blokowiskami schował się przyjemny lokal o profilu rockowym. Oprócz ciężkiego grania w knajpie można natknąć się na występy komików. Standup w Dąbrowie Górniczej już się całkiem nieźle zadomowił. Coś dzieje się przynajmniej raz w miesiącu. Imprezy cykliczne urządza tutaj Damian Kubik (znany też jako Antoni Gorgoń-Grucha). Odbyło się parę open miców. A w tym miesiącu do Komitywy, z okazji jej pięćset lecia (czy tam coś), wpadamy my – czyli Wojciech, Grzanka i Biskup.
Czytaj dalej Stand-up Kraków w Dąbrowie Górniczej

Czy komputery opowiadają dowcipy o elektrycznych owcach?

Czy maszyny kiedyś się zbuntują? Czy laptopy, kalkulatory i kuchenne miksery zyskają na tyle dużą świadomość, aby zniszczyć człowieka? Być może. W końcu rozwijają się umiarkowanie szybko. I tutaj pojawia się dużo ważniejsze dla mnie pytanie… Czy, gdy srebrne T-tysiąc staną z dymiącymi lufami nad zwłokami ostatnich ludzi, z ich ust posypią się brudne żarty charakterystyczne dla zwycięzców?

Kolejne być może. Maszyny już wykonały pierwszy krok w kierunku przejęcia z rąk ludzi sceny kabaretowej. Żarty wytworzone komputerowo już powstają, ale w większości kwalifikują się jako klasyczne suchary. Czytaj dalej Czy komputery opowiadają dowcipy o elektrycznych owcach?

Dlaczego polski stand-up nigdy nie będzie taki jak amerykański?

flaga1

Wbrew pozorom ten tekst nie będzie krytykował polskiego stand-up, ale polską geografię. Nurt komedii stojącej rozwija nam się w kraju bardzo prężnie i bardzo szybko (nie wiem, czy aż nie za szybko). Większość mikrofonolubnych komików patrzy z uwielbieniem i swojego rodzaju podziwem na światową stolicę wszystkiego, czyli na Stany Zjednoczone, w których stand-up najbardziej rozrósł się i rozbuchał. W Junajtet Stejts of faking Amerika żyją setki stand-uperów, którzy pomimo faktu trudnienia się tą samą formułą, mocno się od siebie różnią. Są komicy mali, chudzi, duzi, grubi. Okupują najróżniejsze, nawet mocno dziwne nisze (raz nawet trafiłem w sieci na chłopaka, który przedstawiał się jako „Jedyny niepełnosprawny, azjatycki komik na południu Stanów Zjednoczonych” [Niestety nie mogę skurczysyna znaleźć na nowo]). Krótko mówiąc, jeśli wymyślisz sobie, że chciałbyś takiego a takiego komika, to go znajdziesz. Jak to kiedyś powiedział Tarrantino ustami Cheta z ” Od Zmierzchu do świtu”: „Smelly pussy, we got hairy pussy, bloody pussy, we got snappin’ pussy, we got silk pussy, velvet pussy, Naugahyde pussy, we even got horse pussy, dog pussy, chicken pussy! Come on, you want pussy, come on in, pussy lovers! If we don’t got it, you don’t want it!” (Wystarczy podmienić sobie słowo pussy na wyraz comedian i wszystko będzie pasować.)  Czytaj dalej Dlaczego polski stand-up nigdy nie będzie taki jak amerykański?

Co to jest stand-up?

Co_to_jest_stand-up

Zajmuję się stand-upem już trzy lata i w końcu postanowiłem dowiedzieć się, co to właściwie jest… Stąd właśnie ten post. W tekście nie będę się jednak skupiał na poszukiwaniach jednolitej, encyklopedycznej definicji. Zamiast tego zamieszczę w nim odpowiedź na pytanie: „Czym dla ciebie jest stand-up?”, które zadałem kilku różnym osobom. Otrzymana w ten sposób treść będzie mniej jednoznaczna ale na pewno dużo bardziej interesująca i na swój sposób empiryczna (nie mówiąc już o tym, że dzięki temu post zajmie więcej niż cztery linijki). Moje pytanie wysłałem do kilkunastu ludzi, ale zamieszczam pięć odpowiedzi. Wyselekcjonowałem je w oparciu o następujące kryteria: 1. Moje przeświadczenie o tym, że dany człowiek zna materię stand-upu 2. Oryginalność odpowiedzi 3. Tylko ci ludzie odpowiedzieli… Niniejszym zapraszam do lektury. Czytaj dalej Co to jest stand-up?

Matki kontra standuperzy

Powiedzieć, że trwa nagonka medialna na standuperów to spore wyolbrzymienie. Trwa co najwyżej mikronagoneczka, maleńkie polowanko, tycia-tycia obławka. Zjawisko Stand-upu jest zwyczajnie zbyt mało znane, żeby można było mówić o jakichkolwiek zmasowanych atakach. Kiedy jednak jakakolwiek osoba powiązana ze środowiskiem kabaretowym pojawi się w radiu albo telewizji, z miejsca informuje, że stand-up jest przesycony tekstami o kupie, sikach, rzygach i innych wydzielinach, z których najmniej obrzydliwa to gluty. Bo zgadza się, znaczy ja się zgadzam… Standuperzy zdecydowanie zbyt często sięgają po tematykę fekalną. I przeszkadza mi to nawet u osławionego i niemalże czczonego na naszych ziemiach Abelarda Gizy. Nie podoba mi się jego monolog o publicznych toaletach, bo wali od niego gównem na kilometr. Sprawę pogarsza fakt, że Giza naprawdę dobrze odgrywa swoje teksty. Przez jego doskonałe aktorstwo zapach kału zostawionego na publicznej porcelanie staje się niemal realny. I mam gdzieś, że Abelard jet uważany w naszym kraju za największego i najwspanialszego. A on prawdopodobnie ma gdzieś, co ja uważam. Czytaj dalej Matki kontra standuperzy