Autor: Tomek Biskup

Wiecie, że istnieje serialowa wersja „Co robimy w ukryciu”? Nie? To już wiecie. Została zrealizowana przez twórców oryginału i jak do tej pory liczy sobie dwa sezony (trzeci w planach). Obejrzałem i jedna postać mnie kompletnie rozwaliła. Colin Robinson to pomysł na miarę Monty Pythona, „Ricka & Morty’ego”, „Co robimy w ukryciu.”

I tak wiem, że porównywanie „What we do in the shadows” do „What we do in the shadows” może się wydawać bez sensu. Dla mnie jednak ma sens i to ogromny. Film to najlepsza czarna komedia, jaką w życiu widziałem. Serial jest spoko, nawet bardzo spoko, ale do oryginału dorównuje tylko momentami (i to głównie za sprawą Colina Robinsona).

Nazwisko „Taika Waititi” niby nie należy do skomplikowanych, ale i tak często słyszę je w przekręconej wersji. Podczas dyskusji na temat „Co robimy w ukryciu” często okazuje się, że film nakręcił „Waka Taipiti”, „Łajka Mokiki” albo nawet „Maka Paka”.

Wiele wskazuje na to, że będziemy musieli nauczyć się wymawiać poparawnie ten egzotyczny zlepek sylab. Taika zyskuje popularność w zawrotnym tempie i niedługo może się okazać, że przekręcanie jego nazwiska będzie skrajnym obciachem

Dla przypomnienia. Nakręcił „Co robimy w ukryciu” – film, który ma już status kultowy i moim osobistym zdaniem jest najlepszą czarną komedią wszechczasów. Wyreżyserował także serial „Mandalorian”, filmy „Thor Ragnarok” oraz „Jojo Rabbit”. A oprócz tego aktorzy, maluje i tańczy na planie.

Jest o czym pisać. Zapraszam na 15 interesujących faktów o Taice Waititi.

Fanów stand-upu przybywa jak bakterii w zakwasie i coraz rzadziej spotykam osoby, które nie słyszały o tej formie rozrywki (ostatnią był pan koło osiemdziesiątki, który dopytywał, czy jestem „parodystą” czy bardziej „humorystą”).

A jak coś staje się uniwersalnie rozpoznawalne, przychodzi nieuniknione. Ludzie zaczynają z tego czegoś żartować. I pomimo że stand-up sam w sobie jest formą żartów, to i tak staje się tematem memów (to się podobno nazywa metahumor). Niektóre z nich podchodzą do komików z sympatią, inne dosyć bezpardonowo wytykają ich „grzeszki”.

Dziesięć z trudem wyszperanych memów o stand-upie zamieszczam w tym tekście. Moim zdaniem są jasne i czytelne, ale wrzucałem je na Facebooka i niektórych ludzie za cholerę nie rozumieli.

Dlatego do każdego obrazka dodaję „tłumaczenie jak dla debila”.

Bez owijania w bawełnę. W poniższej tabelce przedstawiam przykładowe ceny biletów na stand-up. W dalszej części tekstu znajdziecie dwa krótkie akapity. W nich już będę trochę owijał w bawełnę.

Zachęcam też do odwiedzenia listy moich najbliższych występów. W tym wypadku cena jest uzależniona od imprezy, na której akurat występuję.